Uszczelnienie powierzchni tarasów i balkonów
Każdy przypadek wymaga specyficznej technologii robót i specjalnych wyrobów na ich wykonanie.
Prezentujemy w sposób skrótowy uszczelnienie tarasów i balkonów.
Trzeba pamiętać o kilku wzorach, których nieprzestrzeganie może skutkować niszczeniem struktur budowlanych, przeciekami, odpadaniem fliz i wysokimi kosztami przyszłych napraw.
UWAGA: nieustannie należy sprawdzić technologię prac w kartach technicznych stosowanych wyrobów specjalistycznej chemii budowlanej.
Bazową, przy wykonywaniu czynności na tarasie lub balkonie są sprawy związane ze spadkami, dylatacjami i schematem rozłożenia fliz. zgrane przed wykonaniem jastrychu dociskowego tak, by odstęp między dylatacjami był dopasowany do formatu fliz dla zminimalizowania ich cięcia oraz był rozumnie związany ze spadkami. Gdy spadki schodzą się do odpływów znajdujących się w wewnętrznych powierzchniach tarasu, istnieje obowiązek stworzenia dylatacji na liniach przełomu spadków. Spadki powinny mieć ok. 2 % i być zrobione pod warstwą ocieplającą, wykonaną np. z twardego styropianu. Wówczas jastrych dociskowy, będący na warstwie ocieplającej ma równą grubość.
Dylatacje w warstwie dociskowej powinny być w odstępach od 2 do 5 m w zależności od położenia tarasu w stosunku do stron świata i koloru okładziny a szerokość szczeliny dylatacyjnej powinna wynosić min. 1 cm. Jeśli w warstwie dociskowej nie ma dylatacji to potrzeba je wykonać przed położeniem zaprawy uszczelniającej, np. za pomocą szlifierki kątowej, nacinając powierzchnię na głębokość 2 cm. Na dylatacji przyklejamy przy pomocy zaprawy uszczelniającej taśmy uszczelniające.
Kładziemy zaprawę uszczelniającą na całą powierzchnię tarasu. Po jej zastygnięciu nakładamy kolejne warstwy uszczelnienia tak, żeby ich łączna grubość była zgodna z wymogami producenta specjalistycznej chemii budowlanej.
Układanie płytek ceramicznych wykonujemy metodą gwarantującą pełne przyleganie zaprawy klejowej do spodu płytek ceramicznych. Polecane jest stosowanie elastycznych, półpłynnych zapraw klejowych, albo zaprawy wysoko elastyczne.
Szczeliny między płytkami fugujemy elastyczną zaprawą fugową.
Spoiny dylatacyjne robimy przenosząc dylatacje z warstwy dociskowej i na zetknięciach ściana podłoga. W szczelinę wgniatamy sznur dylatacyjny i wypełniamy fugą silikonową, pamiętając o takiej samej szerokości szczeliny dylatacyjnej jak w warstwie dociskowej tzn. min. 1 cm.
W razie konieczności mocowania balustrad przenikających przez powierzchnię tarasu stosujemy epoksydową zaprawę uszczelniającą.
Do miejsc narażonych na stałe lub nieustanne działanie wody możemy zaliczyć:
1. Niecki basenów kąpielowych i fontanny
2. Plaże około basenowe
3. Strefy mokre zapleczy sanitarnych: natryski, łazienki, WC, przebieralnie, szatnie
4. Zbiorniki wody pitnej
5. Zbiorniki i oczyszczalnie ścieków
6. Tarasy i balkony