Antykwariat internetowy
Najstarszymi zabytkami światowego piśmiennictwa (pochodzącymi z II i III w. n.e.), zachowanymi do czasów teraźniejszych są kawałki papieru z Lob-nor - tybetańskiej pustyni, odnalezione przez Svena Hedina.
Znaleziono też rękopisy papierowe schowane w świątyni Tun Huang w Turkiestanie, które w tej chwili złożone są w British Museum in London, w Bibliotece Narodowej w Paryżu, oraz w Chinach i w Japonii. Starożytna książka używana napisana na papierze mogła mieć formę zwoju.
czy wiesz czyj to cytat? jaka to książka? kto ją napisał? odpowiedź wyślij na antykwariat naukowy.
Widzicie? Można i tak - prowadzić lekcję, uczyć. Co tam - uczyć! Szybować. Można w ten sposób żyć! Można być takim człowiekiem! - Oczywiście, nie wszystkim dana jest taka szansa. Niemniej, trzeba próbować. Trzeba próbować szczęścia. Jak? Wskazanie jest proste: uczyć się obcych języków, w ogóle - sztuki słowa! Jeśli będziecie mówić - płynnie, inteligentnie - wasz szary, ubogi świat stanie się barwny…barwniejszy. Bo wszystko pochodzi z języka. Bo wszystko od niego zależy. Bo, jak powiada Pismo, na początku jest Słowo.
czy wiesz czyj to cytat? jaka to książka? kto jest jej autorem? odpowiedź wyślij na antykwariat naukowy.
Bywaja takie dni i noce, ktore zmieniaja wszystko. Bywaja takie rozmowy, wlasne lub zaslyszane, ktore sa w stanie wywrocic do gory nogami caly nasz swiat. Nie mozemy ich przewidziec. Nie mozemy sie na nie przygotowac. Czyhaja na nas, zapisane w lancuchu pozornych przypadkow, nieuchornne jak swit po ciemnosci
Równie ciekawe jak powstanie papieru jest historia pergaminu: Już Egipcjanie utrwalali swe myśli na skórze, najstarsze zabytki pochodzą z 2000 r. przed narodzeniem Chrystusa, także Żydzi, Persowie i Grecy znali i używali oczyszczonej z włosia skóry zwierzęcej jako materiału pisarskiego. Dopiero w okresie hellenistycznym, ok. III/II w. przed Chrystusem udoskonalono proces tworzenia skórzanego materiału do utrwalania myśli, początkowo na wybrzeżu Azji Mniejszej, a zdaniem rzymskiego uczonego z I w. przed narodzeniem Chrystusa - Warrona, w Pergamonie. Dzięki Herodotowi wiemy, że Grecy jońscy nazywali książki używane pisane na skórze diphterai (grec. skóra), nazwa pergamin przyjęła się dopiero ok. IV w. n.e. Rzymianie skórzane strony nazywali membrana. Popularność skóry jako podkładu piśmienniczego wiąże się prawdopodobnie ze współzawodnictwem, jakie istniało między królami Egiptu i Pergamonu, dotyczące rozwoju dwu konkurencyjnych bibliotek starożytności. Ptolemeusz wstrzymał eksport papirusu dla biblioteki Attalidów (Pergameńskiej), co miało zahamować jej rozwój. To jednak nie przyniosło mu oczekiwanych rezultatów, gdyż pergameńczycy importowany papirus zastąpili materiałem własnej produkcji - skórą, specjalnie przygotowaną i poddaną obróbce termicznej.
Żeby mógł powstać taki tani antykwariat, musiała powstać książka, aby mogła powstać książka musiał powstać papier. tak w skrócie możemy opisać historię antykwariatu. Postaram się jednak opisać to bardziej szczegółowo:
Jak wiele przedmiotów używanych w życiu codziennym, także papier odkryto przypadkiem. Po raz pierwszy otrzymano go w Azji, jako pozostałość po myciu jedwabnej waty, czynność tę wykonywano na matach. Polegała ona na polewaniu wodą i ubijaniu jej cepami. Po zdjęciu waty na matach osadzał się cieniutki nalot, po którym po wyschnięciu można było malować. Ponieważ jadwab był bardzo drogi azjaci zastępowali go włóknami roślinnymi (np. łyko morwy) i szmatami z lnu.
Masa papierowa składała się z włókien miażdżonych materiałów i rozwałkowywanych na cieniutkie arkusze. Z czasem dodano do składników włókna roślinne, oraz inne surowce (np. sieci rybackie). Nowy materiał rozpowszechnił się bardzo szybko dzięki przychylności cesarza. Tajemnica produkcji papieru była skutecznie strzeżona prez prawie 700 lat.